Alojzy Gabor (ur. 9 sierpnia 1897 r. w Kobyli - zm. 22 sierpnia 1961 r. w Mikołowie) – powstaniec śląski, żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.
Mieszkał w Kobyli. Od marca 1919 członek Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska w LubomiiAleksander Kwiatek, Raciborska Polska Organizacja Wojskowa Górnego Śląskiego, [w:] Encyklopedia powstań śląskich, Opole 1982, s. 465. Kierował rejonem POW okręgiem Kobyla — Łańce, gdzie wyróżnił się w zdobywaniu broni od „Grenzschutzu“Józef Grzegorzek, Pierwsze powstanie śląskie 1919 w zarysie, Katowice 1935, s. 92-93. W czasie I powstania śląskiego brał udział w walkach pod Rzuchowem i Pszowem jako dowódca kompanii 1 Batalionu 4 raciborskiego pułku piechotyTobie Polsko” — hołd dla powstańca śląskiego śp. sierż. sztab. Alojzego Gabora – Mikołów, 12 października 2021 - Instytut Pamięci Narodowej[dostęp 20.12.2024]. W czasie II powstania śląskiego był zastępcą dowódcy batalionu i dowódcą kompanii, uczestniczył w walkach w Gołkowicach i Godowie. Następnie zaangażował się w działalność plebiscytową. Podczas III powstania śląskiego jako adiutant dowódcy pełnił funkcję szefa sztabu i wywiadu w 4 pułku strzelców raciborskichJerzy Pająk, Alojzy Nowara, Trzecie powstanie śląskie na Ziemi Raciborskiej, Racibórz 1962, s. 9-17. 23 maja 1921 r. podczas walk pod Olzą został ciężko ranny.