II wojna światowa Jako żołnierz Armii „Pomorze” walczył w bitwie nad Bzurą, stamtąd dotarł do Warszawy. Podczas obrony miasta został raniony w nogę. Po kampanii wrześniowej w ramach niemieckiej akcji wysiedleńczej został wywieziony do Generalnego Gubernatorstwa. Dzięki wsparciu rodziny Ostrowskich zdołał ukryć się przed Niemcami. W połowie października 1939 roku wrócił do Kościerzyny, gdzie utworzył zorganizowaną konspiracyjną komórkę wywiadowczą. 20 listopada 1939 roku został wysiedlony, z rodziną zatrzymał się w Niemojkach. Nie wiadomo, jak wyglądały jego pierwsze kontakty konspiracyjne. W Platerowie miał nawiązać kontakt ze Związkiem Walki Zbrojnej (ZWZ) lub Komendą Obrońców Polski w październiku 1939 lub w styczniu 1940 roku. Według zachowanych relacji miał również zetknąć się ze Organizacją Wojskową Związek Jaszczurzy za pośrednictwem Stanisława Jeutego ps. „Stach”, „Zachodni”, „Cezary”. Po odbyciu stażu otrzymał zadanie zorganizowania sieci konspiracyjnej na Pomorzu. Do zadania przystąpił w marcu 1940 roku, próbując nawiązać kontakty w Tucholi i Kościerzynie. W marcu 1940 roku osiadł w Kościerzynie, gdzie pracował jako malarz, a następnie jako pracownik kolejowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Lesikowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.