Stanisław Nowicki (ur. 27 lipca 1910 w Stropkowie, zm. 27 kwietnia 1994) – starszy sierżant Ludowego Wojska Polskiego, uczestnik szlaku bojowego z II Armią Wojska Polskiego.

Życiorys Pochodził ze wsi Stropkowo koło Sierpca. Przyjechał na Polesie, gdyż został skierowany do służby wojskowej w Brześciu. Po zakończeniu służby wojskowej zdecydował się szukać pracy w okolicy, ze względu na problemy z jej znalezieniem w rodzinnych stronach. Udało mu się zatrudnić w piekarni w Kobryniu. Tam wyuczył się zawodu piekarza. Ożenił się z Janiną z d. Strujewą (ur. 1917 w Briańsku). W Kobryniu urodziła się dwójka ich dzieci, Janusz (1936) i Elżbieta (1943)..

W 1939 został zmobilizowany na wojnę do Brześcia. Po napaści Sowietów ich oddział został rozwiązany i udało mu się powrócić do pracy w piekarni. Wiosną 1944 został ponownie zmobilizowany do wojska i skierowany do ośrodka szkolenia II Armii Wojska Polskiego. Po ukończeniu przeszkolenia dostał przydział do kompanii ochrony sztabu dywizji. Przebył szlak wojskowy do operacji łużyckiej. W 1945 został ranny podczas walk o Drezno, miał przestrzelone obie nogi..