Albert Clifton Ammons (ur. 4 września 1905 w Chicago, zm. 7 czerwca 1964 tamże – afroamerykański pianista, czołowy przedstawiciel stylu boogie-woogie. Ojciec saksofonisty jazowego Gene’a Ammonsa.
Życiorys Jego oboje rodzice grali na fortepianie. Dzięki nim on też nauczył się grać, mając dziesięć lat. Ćwiczył na domowym pianinie razem z kolegą szkolnym – Meade’em „Luxem” Lewisem, który został jego przyjacielem na całe życie. Lewis zainteresował go stylem boogie-woogie, który lubił również jego ojciec. Jako nastolatek grał także na werblu w marszowej orkiestrze dętej. Szybko zaczął grać w różnych zespołach w klubach Chicago. Po I wojnie światowej zainteresował się bluesem. Słuchał miejscowych pianistów: Hersala Thomasa oraz braci Alonza i Jimmy’ego Yanceyów.
W wieku siedemnastu lat zatrudnił się jako taksówkarz w The Silver Taxicab Company. W takim samym charakterze pracował tam również Meade Lewis. Firma wstawiła do swojej siedziby pianino, żeby obaj mogli grać w wolnym czasie. Razem wynajmowali się także do „muzycznej obsługi” przyjęć. Po zmianie pracy grał dla uprzyjemnienia podróży pasażerom w pociągach kursujących między Chicago a stanami południowymi.