Penicillium herquei Bainier & Sartory – gatunek grzybów z klasy Eurotiomycetes. Mikroskopijne grzyby strzępkowe.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Penicillium, Aspergillaceae, Eurotiales, Eurotiomycetidae, Eurotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1912 roku Georges Bainier i Auguste Sartory na liściach Agauria pyrifolia we Francji. Synonimy: Penicillium coralligerum Nicot & Pionnat 1963 Penicillium herquei var. lunzinense Svilv. 1941 Penicillium luteocoeruleum Saito 1949
Morfologia i fizjologia Kolonie na agarze z roztworem Czapeka rosną powoli, osiągając średnicę 2–3 cm w ciągu 2 tygodni w temperaturze pokojowej. Są często nieco promieniście pomarszczone, bezstrefowe lub lekko strefowe, głęboko aksamitne do prawie wełnistych, składające się z cienkiego filcu bazalnego z konidioforami wyrastającymi z filcu lub bezpośrednio z podłoża. Zarodnikowanie średnie do silnego, kolonie zarodnikujące w odcieniach żółtozielonych. Brak wysięku lub ograniczony, zapach nieokreślony lub brak zapachu, ale zwykle silny, zmienny, często podobny do czarnych orzechów, sporadycznie jabłek, a w niektórych odmianach korzenny. Rewers w odcieniach żółtozielonych (czasami prawie fluorescencyjnych), brązowiejący na brzegach lub sporadycznie pod całą kolonią.