Młyn Neumanna, pierwotnie młyn lipnicki – nieistniejący młyn zbożowy, który znajdował się w Białej (obecnie część Bielska-Białej) przy ulicy Komorowickiej 35. Pierwotnie młyn wodny zlokalizowany w granicach wsi Lipnik, którego historia sięga przełomu XV i XVI wieku, przebudowany w latach 60. XIX wieku przez Roberta Kolbenheyera na napęd parowy, a w roku 1873 przejęty przez rodzinę Neumannów, która przekształciła go w zakład o profilu wielkoprzemysłowym. Spłonął 6 września 1946 i nie został już odbudowany. Historia thumb|Młyn i jego otoczenie na mapie katastralnej „wsi Lipnik wraz z osadami Biała Przedmieście i Leszczyny” z 1845. Widoczna młynówka i biegnąca po niej granica z miastem Biała. Pierwsza wzmianka o młynie usytuowanym w tym miejscu pochodzi z roku 1508, ze sporządzonego wówczas inwentarza dóbr królewskich w księstwie oświęcimskim. Znajdował on się nad rzeką Białą (Białką), w tej części Lipnika, która przestrzennie tworzyła od XVIII wieku Przedmieście Komorowickie miasta Białej i w 1832 weszła w skład osobnej gminy Przedmieście Biała (Vorstadt Biala), formalnie włączonej w granice miasta czterdzieści lat później (aczkolwiek do dziś należy do obrębu ewidencyjnego Lipnik).