W pierwotnym planie budowy Nanomantoidea genitalia samca są stosunkowo uproszczone, o słabo zesklerotyzowanych fallomerach, wykształconych w formie niewielkich płatów wtórnych wyrostkach dystalnych środkowym i bocznym, dość krótkim titillatorze i słabo zesklerotyzowanej, niezmodyfikowanej apofizie falloidalnej. Od tego planu odeszły na rzecz większej komplikacji takie grupy jak Amorphoscelinae i Stenomantini. U niektórych grup, w tym Hapalomantinae i części Fulcininii, doszło do rozdwojenia apofizy falloidalnej na płat przedni tylny, ale są też takie taksony, u których uległa ona znacznemu uwstecznieniu.
Rozprzestrzenienie Zasięg nadrodziny obejmuje krainy australijską, orientalną, palearktyczną, etiopską i madagaskarską. W Palearktyce owady te ograniczone są do części azjatyckiej i reprezentowane tylko przez dwa rodzaje – Perlamantis i Amorphoscelis.
Taksonomia Do nadrodziny tej zalicza się trzy rodziny: Amorphoscelidae Stål, 1877 Leptomantellidae Schwarz et Roy, 2019 Nanomantidae Brunner de Wattenwyl, 1893
Nanomantidae przypuszczalnie zajmują pozycję siostrzaną dla Amorphoscelidae. Synapomorfią tworzonego przez te dwie rodziny kladu ma być utrata jednego kolca dyskoidalnego na udzie odnóża chwytnego.
Przypisy
Kategoria:Modliszki