thumb|240px|Wielki Randy Weston oraz muzyk Gnawa i uzdrowiciel – Abdellah Boulkhair El Gourd, 2011 Randolph Edward Weston (ur. 6 kwietnia 1926 w Nowym Jorku, zm. 1 września 2018 tamże) – afroamerykański muzyk jazzowy, pianista, aranżer, kompozytor, bandlider i edukator. Laureat NEA Jazz Masters Award 2001, określany mianem „afrykańskiego ambasadora muzycznego Ameryki”.
Życiorys Jego rodzicami byli Vivian z d. Moore i Frank Edward. Ojciec, który był pochodzenia jamajsko-panamskiego, prowadził własną restaurację oraz należał do zwolenników Garveizmu (czarnego nacjonalizmu), wpajając synowi, że jest „Afrykaninem urodzonym w Ameryce”. Randy już jako dziecko pobierał lekcje gry na fortepianie oraz tańca. Ukończył prestiżową The Boys’ High School w dzielnicy Bedford-Stuyvesant. Od urodzenia wychowywał się w Brooklynie w społeczności o bogatych tradycjach muzycznych. Znał perkusistę Maxa Roacha, pianistę Duke’a Jordana i saksofonistę Cecila Payne’a, z którym chodził do tej samej szkoły średniej. Jego sąsiadem z przeciwka był pianista Eddie Heywood. Pierwszymi wirtuozami fortepianu, na których się wzorował byli: Count Basie, Nat „King” Cole, Art Tatum, Duke Ellington oraz jego kuzyn Wynton Kelly. Nie oni jednak wywarli na niego największy wpływ. Jego mentorem został Thelonious Monk.