Gwardia Narodowa Paryża podejmowała wysiłki, aby utrzymać swoich członków pod kontrolą podczas parady, a między wojskami niemieckimi a Paryżanami na ogół nie dochodziło do przemocy. Francuski polityk i filozof Jules Simon odnotował w swojej pracy z 1879 roku, że niektóre oddziały gwardii rozmieściły pięć armat w Moulin de la Galette na oczach armii niemieckiej, ale nie doszło do konfrontacji oraz że niektórzy Paryżanie nieśli beczki prochu do Pałacu Elizejskiego i grozili jego wysadzeniem, a wojska niemieckie były ściśle nadzorowane przez swoich oficerów, dzięki czemu nie doszło do poważnych grabieży.
Simon odnotowuje również, że paryski gap, który syczał na Niemców na paradzie, został przerzucony przez ogrodzenie i wepchnięty do domu. Niemieckie wojska wkroczyły do domu, aby zatrzymać mężczyznę, w trakcie czego kilku francuskich cywilów zostało rannych, a pruski żołnierz stracił oko od rzuconego kamienia. Simon stwierdza, że podejrzany został stracony na miejscu. Paryski tłum pojmał kilku obywateli francuskich, którzy byli mieszkańcami Alzacji, podejrzewając ich o bycie obywatelami niemieckimi. Kilka kobiet, które rozmawiały z niemieckimi żołnierzami, również zostało pobitych. Szkocki korespondent wojenny został zaatakowany przez tłum za uprzejmość wobec pruskich żołnierzy i rozmowę z nimi po niemiecku.