Franciszek Adamczyk (ur. 5 marca 1895 w Syryni – po 1939) – powstaniec śląski, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Walentego i Marianny z domu Musioł. Ukończył szkołę powszechną w Syryni (1909). Następnie pracował jako górnik. Od 1913 członek polskiego tow. śpiewaczego "Echo" w Syryni. Po wybuchu I wojny światowej od 17 lipca 1915 służył w armii niemieckiej na froncie zachodnim, gdzie w 1916 dostał się do niewoli angielskiej. Od stycznia 1919 służył w 12 pułku strzelców polskich „Błękitnej Armii” gen. Józefa Hallera. Po powrocie do kraju i przemianowaniu pułku na 54 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych, od maja 1919 walczył na froncie polsko-bolszewickim, uczestnicząc m.in. w zajęciu Kijowa i obronie Lwowa. W grudniu 1919 został odesłany z Przemyśla do Zabrza na ŚląskDokumenty podróży na Górny Śląsk - Archiwum Powstań Śląskich, seria I, tom 2, Okres drugiego powstania 1920, oprac. Edward Długajczyk i Paweł Parys, Katowice 2021, s. 490, gdzie wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, należał do jej organizatorów w Syryni. Podczas III powstania śląskiego dowódca II baonu 4 pułku strzelców raciborskichJerzy Pająk, Alojzy Nowara, Trzecie powstanie śląskie na Ziemi Raciborskiej, Racibórz 1962, s. 9.