Akcja likwidacyjna getta została przeprowadzona w dniach 12–14 kwietnia 1942 roku. W akcji brały udział jednostki Schutzstaffel, Ordnungspolizei, Selbstschutzu i żandarmerii oraz mieszkańcy Gąbina narodowości niemieckiej, w tym członkowie Hitlerjugend. Więźniom getta nakazano zapłacić wcześniej po 8 Reichsmarek za rzekomą podróż do innych gett na terenie Kraju Warty. Żydzi z getta spędzani byli na plac Strażacki, gdzie byli bici, a chorzy byli na miejscu rozstrzeliwani. Żydzi byli trzymani na placu przez dwa lub trzy dni, Niemcy organizowali wówczas selekcję więźniów. Niektórym mieszkańcom narodowości polskiej udało się dostarczyć Żydom wodę i chleb, Niemcy dostarczyli na plac jedynie beczkę wody pobranej z pobliskiego stawu. Więźniów getta wysłano następnie do obozu zagłady w Chełmnie, gdzie zostali zamordowani.
Wartościowe przedmioty pozostawione przez Żydów zostały zajęte przez niemiecką administrację. Tydzień po likwidacji getta przeprowadzono licytację pozostawionego mienia, następnie reszta własności żydowskiej została spalona. W maju 1942 roku na teren dawnego getta przesiedlono Polaków. Na przełomie sierpnia i września tego samego roku zniszczono cmentarz żydowski.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Gąbina Gąbin