Macromantis – rodzaj modliszek z rodziny Photinaidae, jedyny z monotypowej podrodziny Macromantinae. Obejmuje cztery opisane gatunki. Zamieszkują wilgotne lasy równikowe Ameryk Środkowej i Południowej.
Morfologia Owad dorosły Modliszki dużych rozmiarów, osiągające od 80 do 110 mm długości ciała, co stanowi największe rozmiary w rodzinie. Przedplecze ma boczne krawędzie rozszerzone w formie szczątkowej blaszki szerszej na brzegu prozony niż na brzegu metazony. Chwytne odnóże przedniej pary ma na udzie cztery kolce dyskoidalne i zazwyczaj pięć lub sześć, wyjątkowo cztery lub osiem kolców tylno-brzusznych. Przysadki odwłokowe są krótsze niż połowa długości odwłoka. Genitalia samca cechują się całkowicie zesklerotyzowanymi fallomerami. Fallomer brzuszny ma na prawej krawędzi boczno-dosiebnej dobrze wykształcony, płaski, tępy wyrostek. Fallomer lewy ma blaszkę grzbietową o silnie zesklerotyzowanej części środkowej i pociemniałym oskórku. Apofiza falloidalna jest zakrzywiona i na szczycie zaostrzona.