Była oddalona znacznie od folwarku i zarządzana przez inspektora cegielni w sąsiednich Pieszkowicach. Cegielnie te należały do dóbr dworskich Szklar Górnych i produkowały wysokiej jakości rury drenarskie i czerwone dachówki. Na przełomie XIX/XX wieku byli tu prywatni właściciele, dzierżawcy, nie wszyscy znani z nazwiska (w 1900 roku pułkownik von Böhm, hrabia von Recke-Volmerstein, porucznik Habel), którzy w tutejszym dworku nie zamieszkiwali. Nawet w pewnym okresie był tu dom wypoczynkowy dla dzieci wrocławskich.
Zniszczenia wojenne Sowieci dotarli do Polkowic 9 lutego 1945 roku, ale jeszcze na krótko przed nimi, na terenie biedrzychowskiego folwarku pojawił się niemiecki oddział dywizji pancernej „Waffen-SS”, który go spalił. Od tego czasu nie ma już widocznych śladów po hrabiach Ballestremach na terenie wsi, jedynie w lesie stoi komin od dawna nieczynnej cegielni. Na miejscu dawnego folwarku jest teraz parking. Spalony był też wtedy pobliski budynek restauracji „Waldschloßchen” (Zameczek Leśny) i budynek leśniczówki „Adlersgrund”, położony na wzniesieniu po drugiej stronie szosy. Restauracja była bardzo blisko traktu, bo jej budynek był kiedyś budynkiem celnym, który należał do miasta Polkowic. Dobudowano potem do niego obszerną salę zabawową.