OV1-10 (Orbiting Vehicle 1-10) – amerykański wojskowy satelita technologiczny z serii OV1, którego zadaniem było badanie warunków panujących w przestrzeni kosmicznej. Został wyniesiony na orbitę w grudniu 1966 roku wraz z podobnym satelitą OV1-9.
Budowa i działanie OV1-10 został zbudowany przez firmę Convair, należącą do koncernu General Dynamics, jako kolejny satelita typu OV1. Statki tej serii charakteryzowały się standaryzowaną konstrukcją. Satelita miał kształt cylindra o długości 1,4 m, średnicy 68 cm i masie 130 kilogramów. OV1-9 i OV1-10 posiadały oddzielne bloki napędowe na stały materiał pędny, Altair-2, dzięki którym mogły samodzielnie osiągnąć planowaną orbitę. Zdecydowano się na grawitacyjną stabilizację statku na orbicie za pomocą sześciu rozkładanych teleskopowo rurek. Dwie najdłuższe z nich miały po 15 metrów długości i mieściły dodatkowo urządzenia pomiarowe.
Projekty badawcze Głównym zadaniem satelity OV1-10 było badanie warunków panujących w przestrzeni kosmicznej.