Zlatko Kvaček (ur. 28 lipca 1937 w Pradze, zm. 25 października 2020) – czeski paleobotanik, specjalizujący się w badaniach flor trzeciorzędowych.
Elementy biografii W 1966 otrzymał stopień naukowy kandydata nauk (odpowiednik doktora) na podstawie rozprawy przygotowanej pod kierunkiem Františka Němejca. W 1973 został kierownikiem oddziału paleontologii w Instytucie Geologicznym Czeskiej Akademii Nauk. W latach 1991–2003 pracował na Uniwersytecie Karola w Pradze (w tym w latach 1998–2003 jako profesor), a do 2018 zajmował tam stanowisko professor emeritus. Zmarł na COVID-19.
Jego synem jest paleobotanik Jiří Kvaček.
Osiągnięcia naukowe Znaczenie w historii nauki Zlatko Kvaček rozwinął i konsekwentnie stosował metodę analizy kutykularnej, dzięki czemu przeprowadził rewizję taksonomiczną wielu paleogeńskich i neogeńskich rodzin okrytozalążkowych Europy Środkowej, na przykład bukowatych i wrzosowatych. W jego dorobku znajdują się również monografie flor kopalnych z poszczególnych stanowisk. Opisał (często we współautorstwie) liczne nowe taksony, na przykład rodzaje Trigonobalanopsis Kvaček & Walther, Eotrigonobalanus Walther & Kvaček i Eotrochion Manchester, K & Judd, podrodzaj Platanus subg. Glandulosa Kvaček, Manchester & Shuang X.Guo oraz gatunki, m.in.