..

Maksymus Serwilianus był autorem dzieła historycznego, które prawdopodobnie napisał po roku 140, kiedy już nie pełnił żadnych ważnych urzędów. Cytowane je pod tytułem Annales lub Historiae. Najprawdopodobniej przedstawił w nim dzieje Rzymu od jego początków do czasów sobie współczesnych. Zalicza się go do grupy annalistów średnich.

Z pracy tej zachowały się tylko trzy fragmenty, z których jeden dotyczy przybycia Eneasza do Italii, zaś inny, jak się wydaje, założenia Pizy. Dionizjusz z Halikarnasu podał, że Maksymus Serwilianus posługiwał się metodą cenioną przez Rzymian u Katona Starszego, Waleriusza Antiasa i Gajusza Licyniusza Macera, czyli uwzględnieniem w dziele swoich czasów. W porównaniu do pierwszego annalisty, Kwintusa Fabiusza Piktora, bardziej szczegółowo opisywał wydarzenia.

Niewielka liczba zachowanych fragmentów świadczy, że jednak nie miał wielu czytelników. Możliwe, iż pozostawał w cieniu Fabiusza Piktora. Zachowane urywki wydano w Historicorum Romanorum reliquiae Hermanna Petera i L’annalistique romaine Martine Chassignet.

Wedle przekazu Makrobiusza konsul zredagował również Iuris Pontifici libri („Księgi prawa pontyfikalnego”).

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Annaliści rzymscy Kategoria:Pisarze łacińscy starożytnego Rzymu Kategoria:Zmarli w II wieku p.n.e.