Nostalgiczne próby powrotu do przeszłości oraz samotność człowieka żyjącego w osobliwym oderwaniu i na uboczu głównego nurtu życia. Stanowią jeden z głównych motywów jego twórczości. Publikował m.in. w: Literaturze, Odrze, Twórczości, Miesięczniku Literackim, Więzi, Poezji i Piśmie literacko-artystycznym. W tym okresie pojawiły się w obiegu jego pierwsze zbiory wierszy: Zamiast życiorysu (1985), Jestem w jagodzie snu (1987), Jednorożec (1987) i Bruliony autoportretu (1988). W kolejnych latach intensywnie rozwijał swoje rzemiosło, uważając że: Pisanie, jak i inne dziedziny sztuki, powinno przejawiać kunszt, być pokorne, lecz jednocześnie objawiać iskrę, która będzie odróżniała twórczość od zwykłych obrazów powielających rzeczywistość. Autentyzm jego spojrzenia na własną twórczość, została zobrazowana w jego kolejnych tomach poetyckich: Chopinetto (1991), Fantasmagoria (1995), Rozmontowany pociąg (1996), Groby skrzydlate (1998), Phantasmagorien (wyd. Lipsk, Niemcy, 2005 – wersja dwujęzyczna) oraz płyta kompaktowa pt. Phantasmagorien, Lyrik-Horbuch (Lipsk, Niemcy, 2005). Od 1992 roku jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W XXI wieku ukszały się jego kolejne publikacje, tj.: Kalendarz bajkowy (Toronto, Kanada, 2005), Agatowa rzeka (2005) i Księżycowe miasto (2007), będące kontynuacją Agatowej rzeki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojciech Izaak Strugała · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.