Po zakończeniu służby wojskowej oprócz gospodarowania w majątku Henryk Mieroszewski pełnił też kilka funkcji publicznych. Był m.in. „znawcą w rzeczach dóbr tabularnych” przy Sądzie Krajowym w Krakowie oraz prezesem wielickiego zarządu powiatowego Towarzystwa Kółek rolniczych we Lwowie.
W 1899 r. Henryk Mieroszewski wraz z małżonką ufundowali w Biskupicach figurę przydrożną z rzeźbą św. Jana Nepomucena. Na cokole umieszczono inskrypcję „O byle cień ma żal człowiek do człowieka, a życie jak osioł ucieka. A wieczność czeka”, która nawiązuje do bajki Ezopa o ośle i jego cieniu.
I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej, w maju 1914 r., Henryk Mieroszewski zgłosił się do służby w swoim macierzystym 13 Galicyjskim Pułku Ułanów. Początkowo został skierowany na front, ale już po kilku dniach odesłano go na tyły. W czasie swojej służby organizował pozyskiwanie koni dla nowych rekrutów, szkolił młodych ułanów i transportował ich w wyznaczone miejsca. Terenem jego działalności były północno-wschodnie Austro-Węgry. W uznaniu jego zdolności organizacyjnych w grudniu 1914 r. został awansowany do stopnia rotmistrza rezerwy.