Mówiono o nim, że był ostatnią osobą, która znała wszystkie brytyjskie ramienionogi. mały|Ramienionogi współczesne (plansza z pracy Davidsona, 1852: na górze po lewej stronie opisany przezeń gatunek Coptothyris grayii) Thomas Davidson nawiązał współpracę z wieloma przyrodnikami swoich czasów. Wiele osób przesyłało mu materiał do badań, a rozdziały do jego opus magnum napisali m.in. Richard Owen i Roderick Murchison. Jego współpracowniczką była również . Ze względu na wielką liczbę okazów do opracowania, przy wybieraniu ramienionogów z osadu i ich wstępnej klasyfikacji zapewnił sobie także pomoc osób nie będących zawodowymi przyrodnikami – duchownych z Brighton. Davidsonowi powierzono także opracowanie ramienionogów z wyprawy „Challengera”.
W testamencie zapisał swoje zbiory i bibliotekę Muzeum BrytyjskiemuW II połowie XX wieku zbiory przyrodnicze Muzeum Brytyjskiego, dotąd określane jako British Museum (Natural History), wydzielono w odrębne Muzeum Historii Naturalnej..