Kolonie mają silny zapach, podobny do zapachu niektórych gatunków Actinomyces. Wysięk obfity, bezbarwny lub lekko żółtawy.
Kolonie na agarze z ekstraktem słodowym są nieco jaśniejsze, mają luźniejszą konsystencję, są silnie zarodnikujące, mają długie konidiofory, dochodzące do 400, a nawet 500 µm, wyrastają głównie z podłoża i wytwarzają stosunkowo duże i silnie rozgałęzione penicyllusy, składające się z kilku do kilku rozbieżnych, dość wyraźnych kolumn konidiów o długości do 100 µm.
Strzępki zarodnikujące powstają w rozmaity sposób na krótkich odgałęzieniach grzybni powietrznej lub na głównych strzępkach zwisających o pogrubionych ścianach, na strzępkach z krótkimi odgałęzieniami z penicillusami i lub jako oddzielne konidiofory powstające bezpośrednio z grzybni wegetatywnej w obszarach brzeżnych. Penicillusy tworzą się na końcowych strzępkach zwisających lub na krótkich odgałęzieniach, mają długość około 50 µm, składają się z rozmaicie rozchodzących się od siebie odgałęzień z kilkoma do wielu ramion i łańcuchów konidiów, czasami równoległych, ale zwykle rozbieżnych lub splątanych z wiekiem, przy czym pojedyncze łańcuchy zwykle mają długość od 50–75 µm. Konidiofory o zmiennej długości, często bardzo krótkie, rzadko dłuższe niż 200 µm, o średnicy 2,5–3 µm, ze ścianami gładkimi, ale wyglądającymi na wewnętrznie ziarniste.