W 1471 pracownicy Stanisław i Mikołaj, synowie Ciecha kmiecia z Bieżyna, odstąpili swoją ojcowiznę oraz macierzyznę we wsi bratu Michałowi, który powinien zapłacić im po dwie grzywny oraz przejąć obowiązek dożywotniego utrzymania ojca. W 1478 Mikołaj syn młynarza z Bieżyna zawarł ugodę ze swym zięciem Mikołajem z Cichowa.
W 1479 opisana została okolica wsi przy okazji odnowienia znaków granicznych pomiędzy Bieżyniem a Bielewem. Granica biegła od pala narożnego znajdującego się w środku błota pomiędzy ostrowem zwanym „Rybitwy”, należącym do dóbr lubińskich, a wsią Bielewo. Dalej biegła wzdłuż 4 pali środkiem błota do kopca narożnego, na końcu błota, dzielącego wsie Bieżyń, Łagowo oraz Bielewo.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1510 wieś miała dwa sołectwa po jednym łanie, 3 łany osiadłe oraz dwa łany opuszczone. W 1530 pobrano podatki z 5 kwart roli. W 1563 miał miejsce pobór od 5 i 1/4 łana, dwóch karczm, od szynkowania gorzałki oraz od jednego wiatraka. Sołtysi zapłacili podatki od dwóch łanów. W 1566 pobór odbył się od 5 i 1/4 łana, 2 karczm, jednego wiatraka oraz dwóch łanów sołeckich. W 1571 opat lubiński zapłacił pobór od 5 i 1/4 łanów kmiecych, 2 łanów sołeckich, karczmy, wiatraka, rybaka oraz komornika. W 1580 zapłacił pobór od 5 1/4 łana, 2 łanów sołeckich oraz wiatraka.