Kazimierz Jaworski, właściwie Ignacy Seidel (ur. 6 maja 1910 w Szczawnem, zm. po 1957) – polski działacz państwowy i państwowy oraz inżynier budownictwa narodowości żydowskiej, podsekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa Przemysłowego (1955–1956) oraz Ministerstwie Budownictwa (1956–1957).

Życiorys Syn Adolfa i Fanny. Pochodził z rodziny żydowskiej, nazwiska Kazimierz Jaworski używał od 1942, a przybrał je formalnie w 1947. W 1928 ukończył IX Państwowe Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego we Lwowie, a w 1933 studia ze specjalnością drogi i mosty na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej. Pracował następnie jako kierownik budowy we Lwowie, a od 1936 jako konstruktor-statystyk w pracowni architektonicznej J. Steinberga w Warszawie. Po wybuchu wojny powrócił do Lwowa, został kierownikiem odbudowy i głównym inżynierem budowlanym w państwowym monopolu spirytusowym. Po zajęciu miasta przez Wehrmacht ukrywał się, w 1942 dotarł w okolice Warszawy, gdzie został technikiem i zastępcą kierownika cegielni w Gołkowie, następnie pracował przy budowie spichlerzy w Iwicznej.