Wyprzedził tym samym o kilka miesięcy zalecenia okólnika wydanego przez króla pruskiego 31 lipca 1801, skierowanego do wszystkich regionalnych kolegiów medycznych i zalecającego podjęcie powszechnych szczepień przeciwko ospie prawdziwejNeues Institut zur Impfung der Schutzblattern in Berlin. „Blätter für Polizei und Kultur“, 2 Bd., 1802, nr 4, s. 1143,. Pierwszymi zaszczepionymi przez Goeppnera osobami byli jego dwaj najmłodsi, pozostali przy życiu synowie. Limfą uzyskaną z pęcherzy wytworzonych na ich przedramieniach zaszczepił ok. 70 osób. Łagodny przebieg krowianki przekonał do wakcynacji miejscową ludność, dzięki czemu Goeppner do września 1801 zaszczepił wszystkie dzieci w powiecie, które nie przechorowały uprzednio ospyL. Goeppner, Nachricht..., s. 144-147.. Wiosną 1802 jego akcja szczepień była tak zaawansowana, że ospa prawdziwa nie stanowiła już zagrożenia dla mieszkańców powiatu świebodzińskiego. Sława jego pracy sprawiła, że zapraszano go do odległych miejsc w Prusach Południowych i Brandenburgii w celu przeprowadzenia tam szczepień. Do grudnia 1803 zaszczepił 1243 osoby (czyli mniej więcej co dwunastego mieszkańca powiatu)L. Goeppner, Nachricht..., s. 145.. Był to wynik dwunastokrotnie wyższy niż średnia ogólnopruska;