w 1811 dziękowano mu jako jednemu z największych bohaterów akcji szczepień w Prusach PołudniowychJahrbuch der Staatsarzneikunde, 1811, s. 271.. W 1814 jako jedyny w swoim regionie otrzymał najwyższą premię za liczbę wykonanych szczepień, wynoszącą 100 talarów„Amts-Blatt der Preußischen Regierung zu Liegnitz“, 1814, s. 135. (kwota ta stanowiła połowę rocznej pensji fizyka powiatowegoM. Początek, Rola i czynności fizyków powiatowych w Wielkim Księstwie Poznańskim. „Archiwum Historii Medycyny”, 2012, nr 75, s. 33.).
Goeppner, będący najprawdopodobniej w połowie Polakiem i żonaty z Polką, był jednym z pierwszych lekarzy szczepiących przeciw ospie – w dodatku na tak wielką skalę – nie tylko w Prusach, ale też na obecnych terenach Polski, wyprzedzając dr. Jacka Dziarkowskiego (1754–1828), który rozpoczął szczepienia w Warszawie w czerwcu 1801Dziarkowski, J.A., Zbiór Pism w Materyi Szczepienia Ospy Krowiey Wydanych, pod wyrok publiczności oddany. Warszawa, 1802, s. 6. i dr. Augusta Bécu (1771–1824), ojczyma Juliusza Słowackiego, który szczepił w Wilnie również od około 1801Żywot Augusta Bécu. „Dziennik Wileński”, t. 2, 1825, nr 7, s. 226.. W tym samym roku w zaborze austriackim bezpłatne szczepienia wprowadził fizyk powiatu tarnowskiego i profesor medycyny na Uniwersytecie Jagiellońskim, dr Wojciech Jerzy Boduszyński (1768–1832)J.