Królewskie Muzeum Sztuki i Starożytności (niem.: Königliches Museum für Kunst und Altertümer) – dawne muzeum dzieł sztuki, broni, monet i zabytków archeologicznych które znajdowało się we Wrocławiu na wyspie Piasek i działało od 1815 roku do początku lat 70. XIX wieku. Było to pierwsze muzeum we Wrocławiu.

Muzeum założył w 1815 roku Johann Büsching na bazie dzieł sztuki skonfiskowanych klasztorom na Śląsku w wyniku sekularyzacji zakonów katolickich w państwie pruskim. Zbiory te wkrótce potem były powiększone przez darowiznę Büschinga, a w kolejnych latach przez zorganizowane przez niego akcje pozyskiwania eksponatów od darczyńców z regionu oraz przez prowadzone od 1819 roku przez muzeum coroczne wykopaliska archeologiczne na Śląsku. Muzeum działało w ramach Uniwersytetu Wrocławskiego. Ulokowano je w budynku zsekularyzowanego klasztoru augustianów na wyspie Piasek, gdzie znajdowało się do 1862 roku, a jego dyrektorem mianowano Büschinga. Jako pierwsza część placówki powstała w 1815 roku Galeria Malarstwa, ulokowana w gmachu głównym dawnego klasztoru, natomiast w 1818 roku udostępniono wystawę "starożytności", który to termin obejmował oryginały i kopie dzieł antycznych, dawne monety, w tym antyczne oraz znaleziska archeologiczne, głównie z rejonu Śląska.