Halina Wrzeszczyńska (ur. 1929 w Krotoszynie, zm. 2018 we Wrocławiu) – polska malarka tworząca w latach 60. i 70. XX w. barwne abstrakcje geometryczne w stylu op-art, jedna z pierwszych absolwentek PWSSP we Wrocławiu, autorka artystycznej teorii substrukturalizmu.

Życiorys W 1946 rozpoczęła studia w utworzonej we Wrocławiu przez Eugeniusza Gepperta Wyższej Szkole Sztuk Pięknych, późniejszej PWSSP. Należała do grona pierwszych absolwentek tej uczelni – w 1952 r. obroniła pracę magisterską na Wydziale Architektury Wnętrz i uzyskała dyplom z nr 7.

Twórczość Artystka malowała olejem na płótnie oraz akrylem, gwaszem i akwarelą na papierze, tworzyła kolażowe prace z użyciem tempery na papierze. Rysowała ołówkiem, tuszem i flamastrem, wykonywała monotypie i tworzyła też ilustracje. Projektowała także meble, wnętrza i odzież, interesowała się teorią sztuki.

Z okresu 1945-46 znany jest cykl akwarelowych erotyków Wrzeszczyńskiej do jej niewydanego opowiadania pt. Czas przemocy i miłości. O ile rękopis zaginął, to przechowywane osobno ilustracje zachowały się.