Jak napisała, kształtował się on w oparciu o pozytywnie postrzegane zmiany okresu rewolucji naukowo-technicznej: "Okres krystalizowania się założeń, które w konsekwencji doprowadziły do skupienia się na strukturze opartej na idei ładu, obejmuje głównie lata 1965-1972. U ich podstaw leży głębokie przeświadczenie o istnieniu ukrytej harmonii rządzącej przejawami wszelkiego życia oraz optymistyczny pogląd, że objawy degeneracji są stadium przejściowym lub pozorem. (…) Jedyną sensowną drogą dla kierunku mej twórczości będzie sięgnięcie – celowe – po element fantastyki ‘wyspekulowanej’ w oparciu o rezultaty doświadczalne i teoretyczne nauk ścisłych. W przedstawieniu układów formalno-barwnych ustawicznie oscyluję na granicy rzeczywistości i fantastyki”. Podsumowaniem jej konsekwentnej i wieloletniej pracy była wystawa indywidualna w 1973 r., w ramach której artystka przedstawiła nie tylko obrazy, ale także teoretyczne opracowanie własnej twórczości pt. Malarstwo Form Fundamentalnych i Pasażu Barwnego.
Jej pełne wibrującej energii obrazy przyciągały uwagę – z prośbą użyczenia obrazu olejnego Elektrony zwrócili się do niej producenci z Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu. Obraz posłużył jako scenografia do filmu Wielki układ z 1976 r.