18 lutego okręt zawinął do Brestu, po 41 dniach spędzonych w morzu.
Trzeci rejs bojowy Trzeci atlantycki patrol załogi U-Boota rozpoczął się 23 marca, kiedy to okręt wyszedł z Brestu. Od 7 do 13 kwietnia okręt przyporządkowany był do wilczego stada „Adler”. Okręt wykonał nieskuteczny atak torpedowy na statek płynący w konwoju ON-176, zgłaszając zatopienie. 11 kwietnia o godzinie 22:28 w odległości około 400 Mm na wschód od Nowej Fundlandii U-613 wykonał atak torpedowy na marudera z konwoju ONS-2, zbudowany w 1905 roku norweski parowiec „Ingerfire” o pojemności 3835 BRT, płynący pod balastem z Barrow-in-Furness do Halifaxu. Trafiony statek zatonął w ciągu minuty na pozycji . Z liczącej 36 osób załogi frachtowca zginęło ośmiu (sześciu Norwegów i dwóch Brytyjczyków), a ocalało 28 ludzi, podjętych następnego dnia wczesnym popołudniem przez kanadyjskie okręty: niszczyciel i korwetę . W dniach 13–25 kwietnia U-Boot operował w ramach wilczego stada „Meise”.
Tuż po północy 1 maja w Zatoce Biskajskiej U-613 został zaatakowany sześcioma bombami głębinowymi przez wyposażony w reflektor Leigha brytyjski bombowiec Vickers Wellington ze (pilotowany przez sierżanta P.W. Phillipsa), doznając niewielkich uszkodzeń.