Jawnogrzesznica – opowiadanie fantastycznonaukowe Rafała Ziemkiewicza, po raz pierwszy opublikowane w 1990 roku na łamach czasopisma „Fenix”. Utwór zaliczany jest do nurtu klerykal fiction i fantastyki socjologicznej, podejmując temat przyszłości Polski zdominowanej przez skrajnie zinstytucjonalizowaną religijność i kontrolę Kościoła katolickiego nad życiem publicznym. Fabuła opowiada o zapowiedzianym powrocie Chrystusa, który ma nastąpić w Polsce – kraju uważanym za ostatni bastion nieskażonej wiary.
Opowiadanie było wznawiane w antologiach i zbiorach autora, a także komentowane przez krytyków jako dzieło kontrowersyjne, lecz prowokujące do refleksji. Interpretowane zarówno jako satyra antyklerykalna, jak i przypowieść ewangeliczna, uznawane jest za jeden z ważniejszych tekstów polskiej fantastyki religijnej przełomu lat 80. i 90. XX wieku.
Historia Ziemkiewicz za inspirację do napisania utworu uznał swoje doświadczenia z czasu, gdy był kościelnym w Niepokalanowie podczas podróży apostolskiej Jana Pawła II do Polski w 1983 r.;