Za dobre ocenił też wszystkie teksty polskich autorów (Andrzeja Stoffa, Jerzego Jarzębskiego, Andrzeja Niewiadowskiego), aczkolwiek za nieco rozczarowujący uznał wkład Stanisława Lema, którym był esej przedrukowany z jego Fantastyki i futurologii. W podsumowaniu zwrócił też uwagę, że antologia ta wskazuje na to, że na Zachodzie fantastyka jest traktowana poważnie przez krytykę literacką, co w Polsce jest jeszcze stosunkowo rzadkie.
Książkę została też zrecenzowana w „Literaturze”, gdzie recenzent o pseudonimie „Km” napisał, że jest to „misz-masz... przegląd stanowisk i sądów... wielu wybitnych pisarzy na temat literatury fantastycznonaukowej”. Pochwalił pozycję za szersze ujęcie problemu, oddanie „złożoności i dwuznaczności piśmiennictwa SF” i za „nie ograniczanie się do... jednostronnej obrony tego gatunku”.
W "Nowych Książkach" pozycję opisano jako zawierającą stanowiska i sądy "wielu wybitnych krytyków i pisarzy" i "przedstawicieli współczesnej myśli humanistycznej [wysokiej] rangi" na temat fantastyki naukowej.
W 2016 Marta Błaszkowska opisała tom jako „klasyczny”.
Zobacz też Leksykon polskiej literatury fantastycznonaukowej Zaczarowana gra
Uwagi
Przypisy