Emilia Teresa Zdrojowa (ur. 28 marca 1936 w Jarocinie, zm. 15 maja 2024 tamże) – polska działaczka kulturalna, wieloletnia prezeska Chóru im. Kazimierza Tomasza Barwickiego w Jarocinie, nauczycielka, księgowa, aktywistka społeczna oraz propagatorka pamięci o wysiedleniach Polaków w okresie II wojny światowej.
Życiorys Emilia Zdrojowa urodziła się w Jarocinie w rodzinie Edwarda Nawrockiego, dentysty, i Zofii z domu Wawrzyniak. W czasie II wojny światowej, w wieku trzech lat, została wraz z rodziną wysiedlona do Opoczna, gdzie jej ojciec otworzył gabinet stomatologiczny. Po wojnie rodzina wróciła do Jarocina, gdzie Emilia kontynuowała edukację.
Była absolwentką Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Jarocinie. Jej marzeniem było studiowanie na Akademii Medycznej. Pomimo to rozpoczęła karierę zawodową jako farmaceutka w Aptece nr 17 w Jarocinie, a później jako księgowa w Państwowym Ośrodku Kształcenia Bibliotekarzy.
Działalność kulturalna W 1949 roku dołączyła do szkolnego chóru prowadzonego przez Alfonsa Kowalskiego. W 1957 roku została członkinią Chóru im. Kazimierza Tomasza Barwickiego, gdzie przez wiele lat pełniła różne funkcje organizacyjne.