Odznaka Pancerna () – odznaczenie wojskowe nazistowskich Niemiec z czasów II wojny światowej, przyznawane żołnierzom służącym w dywizjach pancernych. Przed 1 czerwca 1940 roku była znana jako Panzerkampfwagenabzeichen.
Ustanowienie i zasady nadawania Wprowadzona 20 grudnia 1939 roku Odznaka Pancerna została stworzona dla honorowania członków załóg czołgów, którzy aktywnie uczestniczyli co najmniej w trzech atakach pancernych przeprowadzonych w różnych dniach.
1 czerwca 1940 roku stworzono brązową wersję odznaki dla jednostek grenadierów pancernych wyposażonych w pojazdy pancerne, a także innych jednostek piechoty, rozpoznania pancernego, służb sygnałowych i medycznych przydzielonych do dywizji pancernych. Od 31 grudnia 1942 roku członkowie zespołów naprawczych jednostek pancernych mogli otrzymywać srebrną odznakę za naprawy czołgów w warunkach bojowych przeprowadzone w trzech różnych dniach.
W czerwcu 1943 roku wprowadzono dodatkowe Odznaka Pancerne, zarówno srebrne, jak i brązowe, aby nagradzać czołgistów za udział w 25, 50, 75 i 100 akcjach pancernych.