Zamek w Radoszycach – ruiny zamku królewskiego z przełomu XIV/XV wieku w Radoszycach. Od XVI wieku siedziba starostów niegrodowych. Zniszczony w 1860 roku.
Historia Pierwotny dwór królewski stanął na rynku osady zapewne w pierwszej połowie XIV wieku. Był to obiekt stanowiący rodzaj stacji dla króla i jego dworu w czasie podróży po kraju. Znajdował się bowiem przy królewskiej drodze zwanej w średniowieczu Via Magna. Pierwotny dwór był budowlą drewnianą, która przestała funkcjonować przed 1414 rokiem. Zapewne w końcu XIV lub na początku XV wieku z inicjatywy króla Władysława Jagiełły wzniesiono budynek z cegły, zdobiony zendrówką, piętrowy, na rzucie prostokąta o wymiarach około 32,5 × 10,8 m. Nad sklepionymi piwnicami, na poziomie parteru znajdowały się cztery pomieszczenia w amfiladzie oraz sień szeroka o dwóch oknach z glazurowaną na zielono posadzką ceramiczną, zaś na piętrze izby mieszkalne i sala z kaplicą. Całość otaczała drewniana palisada, w której obrębie znajdowała się drewniana zabudowa gospodarcza. Cały zespół był wzniesiony na kępie w pobliżu miasta i był od niego odcięty nawodnionym szerokim rowem. Teren przy dworze królewskim bywał nazywany Wyspą Zamkową.