Członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. Przez ponad 35 lat pracował w centralnej administracji państwowej, w tym głównie w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Zajmował w niej stanowisko dyrektora Biura Analiz Gospodarczych (1960–1968), Zespołu Analiz i Programów Gospodarczych (1964–1968), Zespołu Analiz i Prognoz (1968–1972) oraz Zespołu Planów Perspektywicznych (1972–1974). Od kwietnia 1974 do grudnia 1983 pozostawał zastępcą przewodniczącego Komisji. Udzielał się jako ekspert dla Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Rozwoju Przemysłowego i Węgierskiej Akademii Nauk. Po przemianach ustrojowych z 1989 zajął się publicystyką, opowiadając się jako przeciwnik ograniczania działalności przemysłowej w III RP.

Odznaczenia W 2001 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju nauk ekonomicznych.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Członkowie Komisji Planowania przy Radzie Ministrów Kategoria:Członkowie komitetów naukowych PAN Kategoria:Członkowie Polskiego