Przygotowano ją w Centralnym Laboratorium Kriobiologii i Liofilizacji w Sofii.
Badania i technologie thumb|left|150px|Salut 6 (szkic) Do najważniejszych bułgarskich wkładów w międzynarodowe misje kosmiczne należą systemy naukowe, takie jak spektrometry Spektar-15 oraz Spektar-256, które były używane na stacjach Salut 6, Salut 7 oraz Mir. Opracowano również systemy do monitorowania promieniowania kosmicznego, takie jak Liulin, które znajdują zastosowanie do dziś, np. na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Program współcześnie Po zakończeniu misji Aleksandrowa w 1988 roku bułgarski program kosmiczny zaczął stopniowo tracić na znaczeniu w wyniku ograniczeń budżetowych i zmian politycznych po upadku systemu komunistycznego. Mimo to, rozwijane w Bułgarii technologie, takie jak system Liulin, wciąż są używane w projektach międzynarodowych, w tym w programie ExoMars.
W 2011 roku pierwszy bułgarski kosmonauta, Georgi Iwanow, wezwał rząd do reaktywacji programu załogowych lotów kosmicznych. Propozycje te obejmowały rozwój rodzimych technologii w dziedzinie biologii kosmicznej i monitorowania promieniowania.
Zobacz też Interkosmos Międzynarodowa Stacja Kosmiczna
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nauka w Bułgarii