Od 1948 do 1949 asystent w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi, następnie statystyk w Instytucie Medycyny Pracy w Łodzi (1949–1952) oraz kierownik pracowni w Instytucie Ekonomiki Rolnej w Warszawie (1952–1958). Od 1961 wykładał w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, w latach 1969–1974 kierował Katedrą Ekonomiki Rolnictwa, a w latach 1978–1980 Katedrą Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej na Wydziale Ekonomiki Produkcji SGPiS. Później kierownik Instytutu Rozwoju Gospodarczego Szkoły Głównej Handlowej (1989–1994). Został także kierownikiem Katedry Rynku w Warszawskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej im. Edwarda Wiszniewskiego. Został członkiem honorowym Komitetu Ekonomiki Rolnictwa oraz Komitetu Ekonomii Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Polskiej Akademii Nauk.

Został członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, zasiadał w Naczelnym Komitecie ZSL (1973–1984). Pracował w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów (1958–1963), początkowo w Zakładzie Badań Ekonomicznych i od 1959 jako wicedyrektor Departamentu Rolnictwa. Od października 1980 do grudnia 1983 pozostawał zastępcą przewodniczącego tej Komisji. Był także prezesem Centralnego Związku Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych (1972–1975) i wiceprezesem Rady Gospodarki Żywnościowej (1981–1983).