Aktywnie uczestniczył też w życiu naukowym. Był współorganizatorem Kongresu Leśnego, który odbył się w 1878 r. w Warszawie. Brał czynny udział w opracowywaniu „Projektu ustawy leśnej Królestwa Polskiego" w komisji wyłonionej przez tenże kongres, a ponadto podczas samego kongresu wygłosił dwa zasadnicze referaty na temat niższego szkolnictwa leśnego oraz sprawy gospodarstwa w lasach prywatnych w Królestwie Polskim i likwidacji obciążających je służebności.
Po 1877 r., wskutek nasilenia akcji rusyfikacyjnej, zaczęto usuwać wykładowców Polaków z IGWiL w Puławach (w 1883 r. było ich tu tylko dwóch), dlatego też w 1882 r. J. Krasuski odszedł z tego instytutu i zajmował się administrowaniem lasów prywatnych, aż do osiągnięcia wieku emerytalnego ok. 1892 r.
Opublikował dużo artykułów naukowych i publicystycznych na łamach różnych czasopism. Niektóre z nich ukazały się również w postaci odbitek. W „Roczniku Leśnym" zamieścił m.in. teksty: „O potrzebie zwiększenia produkcji nasion drzewnych" (1862), „Słówko o potrzebie istnienia lasów" (1863). W „Gazecie Rolniczej" z 1878 r. ogłosił pracę „O reformie leśnej rządowej w Królestwie Polskim". W „Tygodniku Rolniczym" z 1880 r. zamieszczono jego pracę „O administracji rządowej leśnej w cesarstwie".