Ekologia i występowanie Owady te są fitofagami czystkowatych. Larwy przechodzą rozwój wewnątrz pąków kwiatowych i torebek. Przedstawiciele podrodzaju nominatywnego są monofagami rodzaju czystek, natomiast gatunki z podrodzaju Schilskyapion żerują na posłonkach i Halimium.
Rodzaj palearktyczny. Większość gatunków występuje w obszarze śródziemnomorskim, w tym jego części europejskiej, północnoafrykańskiej i zachodnioazjatyckiej. W Europie Środkowej stwierdzony został tylko Ph. rugicolle, sięgający na północ do Niemiec, Czech i Słowacji.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1901 roku przez Friedricha Juliusa Schilskiego w randze podrodzaju w obrębie rodzaju Apion. Autor ów jego gatunkiem typowym wyznaczył Apion tubiferum. W 1990 roku Miguel A. Alonso-Zarazaga wyniósł omawiany takson do rangi osobnego rodzaju, zawęził jego definicję oraz podzielił na dwa podrodzaje. Jeden z nich nazwał na cześć Schilskiego Phrissotrichum (Schilskyapion) i wyznaczył jego gatunkiem typowym Apion perrisii.