Sierścionóżka wielka (Trichopelma grande) – gatunek pająka z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Endemiczny dla Kuby.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Davida Ortiza i Eliera Fonsecę na łamach „Journal of Natural History”. Opisu dokonano na podstawie kilku okazów samców. Jako lokalizację typową wskazano lej krasowy La Palma w Sierra de Quemado na terenie gminy Viñales w prowincji Pinar del Río na Kubie. Epitet gatunkowy oznacza po hiszpański „wielka” i nawiązuje do największych spośród przedstawicieli rodzaju rozmiarów osiąganych przez tego pająka.

Morfologia Dorosłe samce osiągają do 24,4 mm długości ciała.

Karapaks samca osiąga od 8,4 do 11,1 mm długości i od 7 do 9,15 mm szerokości. Jego ubarwienie jest czarne, przy czym na obrzeżach występuje gęste, kasztanowobrązowe owłosienie. Ma on prawie płaską część głowową oraz głęboką jamkę. Ośmioro oczu umieszczonych jest w dwóch szeregach na wyraźnym wzgórku. Oczy pary przednio-środkowej są okrągłe i leżą bardziej z tyłu niż eliptyczne oczy pary przednio-bocznej. Z kolei oczy pary tylno-środkowej są jajowate i leżą nieco bardziej z przodu niż eliptyczne oczy pary tylno-bocznej. Nadustek nie jest wykształcony. Na słabo rozwinięte rastellum składają się długie i grube szczecinki.