Pierwotnie miał dach czterospadowy, ostatnie piętro nadbudowano po spaleniu w grudniu 1970 Władze PZPR (Biuro Polityczne w składzie: Władysław Gomułka, Marian Spychalski, Józef Cyrankiewicz, Ignacy Loga-Sowiński, Mieczysław Moczar, Wojciech Jaruzelski, Alojzy Karkoszka, Zenon Kliszko, Kazimierz Świtała, Tadeusz Pietrzak) na wieść o wydarzeniach w Gdańsku wydały rozkaz użycia broni palnej przeciwko demonstrującym, przy czym strzały po ostrzegawczej salwie w górę zgodnie z rozkazem Gomułki miały być oddawane w nogi. Wielu milicjantów i żołnierzy (których informowano, że jadą tłumić wystąpienia „gdańskich Niemców”) strzelało na wprost, a strzały oddawane w bruk uliczny, pod nogi manifestantów, rykoszetowały i powodowały poważne rany, również śmiertelne. Do walki z demonstrantami rzucono 9 tysięcy milicjantów i 27 tysięcy żołnierzy, 550 czołgów i 750 transporterów opancerzonych m.in. z 8 Dywizji Zmechanizowanej, samoloty, śmigłowce, a nawet jednostki pływające Marynarki Wojennej. Akcję tę nadzorował osobiście obecny w Trójmieście wiceminister obrony narodowej Grzegorz Korczyński.