Aizobius sedi – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i plemienia Aplemonini. Zamieszkuje zachód Palearktyki. Żeruje na rozchodnikach i rojnikach.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1818 roku przez Ernsta Friedricha Germara pod nazwą Apion sedi. W 1990 roku wyznaczony został przez Miguela A. Alonsa-Zarazagę gatunkiem typowym nowego rodzaju Aizobius.

Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 1,7 do 2,7 mm. Ubarwienie ma czarne, co najwyżej z nieznacznym połyskiem stalowym lub ołowianym na pokrywach. Oskórek porastają słabo widoczne, bardzo delikatne, ciemne włoski, na międzyrzędach pokryw tworzące po jednym lub dwóch szeregach.

Głowę cechuje płaskie czoło z około pięcioma punktowanymi bruzdami, w tym wyraźną bruzdą środkową, nie szerszą ani nie głębszą jednak od punktów sąsiednich. W widoku bocznym ryjek ma słabo zakrzywioną krawędź grzbietową i praktycznie prostą krawędź spodnią. U obu płci jest on nieznacznie dłuższy od przedplecza i u wierzchołka lśniący;