1 listopada 1918 wziął udział w walkach z Ukraińcami pod Przemyślem. Sześć dni później wstąpił do 1 konnej baterii. 1 listopada 1919, w stopniu ogniomistrza, został skierowany do Szkoły Podchorążych Artylerii w Poznaniu. 1 czerwca 1920, po ukończeniu szkoły, w stopniu podchorążego został wcielony do 2 pułku artylerii polowej Legionów. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami. 1 października 1920 został mianowany podporucznikiem.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 2 pap Leg. 20 listopada 1921 został przeniesiony do nowo sformowanego 24 pułku artylerii polowej w Jarosławiu. Pełnił w nim służbę na kolejnych stanowiskach: oficera baterii, dowódcy baterii szkolnej i dowódcy baterii. W międzyczasie (3 maja 1922) został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 478. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Ukończył także kurs pożarniczy w Warszawie (14 listopada –2 grudnia 1922) i kurs w Szkole Gazowej w Warszawie (12 listopada – 28 grudnia 1923). Z dniem 1 stycznia 1924 został przeniesiony do 10 dywizjonu artylerii konnej w Jarosławiu na stanowisko adiutanta. 26 maja 1924 został przesunięty na stanowisko dowódcy 2. baterii. 4 sierpnia 1926 został przeniesiony do 13 dywizjonu artylerii konnej we Lwowie.