III. Oto Serce, które tak bardzo umiłowało W tym rozdziale papież przypomina nauczanie Kościoła o Najświętszym Sercu Jezusa, nawiązując do encykliki Haurietis aquas Piusa XII oraz tekstów Benedykta XVI. Wzywa do odnowienia nabożeństwa do Serca Jezusa jako przeciwwagę dla promowanych w społeczeństwach duchowości bez ciała.
IV. Miłość, która daje pić Papież wymienia świętych i ich nauczenie odnośnie do tematu encykliki. Wśród nich są m.in.: Augustyn z Hippony, Franciszek Salezy, Klaudiusz de la Colombière, Karol de Foucauld, Teresa z Lisieux, Piotr Faber, Ignacy Loyola, Jan Paweł II, Małgorzata Maria Alacoque czy Faustyna Kowalska. Nawiązuje także do pobożności ludowej, w której obronie staje.
V. Miłość dla Miłości W tym rozdziale papież omawia przełożenie pobożności do Serca Chrystusa na wymiar społeczny.
Encyklikę kończy modlitwa do Najświętszego Sercu Jezusa.
Po wydaniu Encyklika zawiera niewiele odniesień do dokumentów Soboru Watykańskiego II, natomiast znajdują się tam nawiązania do myśli mistyków i świętych, którzy doświadczyli osobistych objawień, a także papieży, zwłaszcza przedsoborowych: Leona XIII, Piusa XI czy Piusa XII.