Skarb wyłczitryński () – skarb tracki z epoki brązu, odkryty przypadkowo w 1924 roku we współczesnej Bułgarii.

Datowany na około 1300 rok p.n.e., zawiera 13 naczyń wykonanych ze złota z naturalną domieszką srebra (9,7%). Wśród obiektów znajdują się misy, czerpaki, pokrywy i unikalne naczynie trójdzielne o migdałowatych zbiornikach, których funkcja do dziś nie została jednoznacznie określona. Skarb wyłczitryński dostarcza cennych informacji na temat technik rzemieślniczych, życia duchowego oraz struktury społecznej tamtego okresu. Przedmioty odzwierciedlają przepych panujący na dworach starożytnych władców trackich, będąc także świadectwem bogactwa i kunsztu rzemieślniczego starożytnych Traków.

Współcześnie skarb jest przechowywany w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Sofii.

Odkrycie i znaczenie archeologiczne Odkrycie skarbu nie było rezultatem regularnych badań archeologicznych, lecz dziełem przypadku. Został on odkryty 28 grudnia 1924 roku przez dwóch braci, Todora i Nikolę Cwietanowów, podczas użyźniania gleby w winnicy niedaleko wsi , położonej 22 km na południowy wschód od miejscowości Plewen. Skarb był zakopany na głębokości ok. 30 cm. Początkowo bracia nie rozpoznali przedmiotów jako złotych z powodu ich mosiężnego koloru, myląc je z brązowymi naczyniami.