Był członkiem wielu towarzystw naukowych, polskich i zagranicznych, m.in. Polskiego Towarzystwa Onkologicznego (od 1969 roku), Europe an Study Group for Cell Proliferation (od 1971 roku) oraz Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej.
Najważniejsze siągnięcia: wprowadzenie retinoidów (pochodnych witaminy A) do terapii niektórych zmian przedrakowych (1982−1985); badania nad sposobami przekazywania sygnałów proliferacyjnych w komórkach nowotworowych (1990−1999). Autor ponad 100 publikacji naukowych, z których większość została opublikowana w międzynarodowych czasopismach naukowych.
Życie prywatne Jego żoną była Krystyna Domańska-Janik, syn Witold (ur. 1971).
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 299b-1-22).
Nagrody i odznaczenia Nagroda Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej I st. (zespołowa) (1990) Nagroda Wydziału Nauk Medycznych PAN I st. (zespołowa) (1992) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2002, za wybitne zasługi w dziedzinie onkologii)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 maja 2002 r.