11 rozbitków zostało uratowanych przez francuską korwetę . 9 lutego U-614 na zachód od Szkocji (na pozycji ) stał się celem ataku przeprowadzonego przez samolot bombowy B-17 z brytyjskiej (pilot R.C. Patrick), w rezultacie czego został poważnie uszkodzony. Okręt zawrócił w kierunku Saint-Nazaire, docierając do bazy 26 lutego po 49 dniach spędzonych w morzu.
Drugi rejs bojowy 12 kwietnia U-614 wyszedł z Saint-Nazaire na swój drugi atlantycki patrol. Między 15 a 18 kwietnia okręt wchodził w skład wilczego stada o nieznanej nazwie, od 19 kwietnia do 4 maja został przyporządkowany do stada „Specht”, po czym w dniach 4–6 maja operował w stadzie „Fink”. Od 7 do 10 maja U-Boot należał do stada „Elbe”, a następnie „Elbe 1” (10–14 maja). 24 maja okręt podwodny powrócił do Saint-Nazaire, po 43 dniach spędzonych w morzu.
Trzeci rejs bojowy i utrata okrętu Trzeci atlantycki patrol załogi U-Boota rozpoczął się 25 lipca, kiedy to okręt wyszedł z Saint-Nazaire udając się na zachód. 29 lipca 1943 roku na północny zachód od przylądka Finisterre U-614 został zaatakowany sześcioma bombami głębinowymi przez brytyjski bombowiec Vickers Wellington G ze , pilotowany przez Rowlanda G. Mussona.