Jehuda Elberg, także Yehuda Elberg, ps. „Y. Bergel”, „L. Berg” (ur. 15 maja 1912 w Zgierzu, zm. 18 października 2003 w Montrealu) – pisarz i dziennikarz żydowski, tworzący w języku jidysz.
Życiorys W młodości otrzymał wykształcenie religijne. W latach 1943–1939 uczył się w szkole włókienniczej w Łodzi oraz pracował jako majster tkacki. W latach 1940–1943 przebywał w warszawskim getcie, współpracując z Żydowską Organizacją Bojową. Po wydostaniu się z getta mieszkał z żoną w Świdrze u rodziny Włodarczyków, gdzie był zaangażowany w pomoc Żydom, którzy uciekli z transportów. Jednocześnie zarabiał na życie sprzedając wyrzeźbione przez siebie drewniane kapliczki. Po wyzwoleniu wyjechał z żoną do Lublina, a następnie do Łodzi.
Był współzałożycielem Centralnego Komitetu Żydów Polskich w Lublinie (1944), współinicjatorem i współzałożycielem Żydowskiej Agencji Prasowej w Łodzi, współzałożycielem i członkiem Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej oraz należał do Związku Literatów, Dziennikarzy i Artystów Żydowskich. Współpracował z wydawaną w Łodzi gazetą „Dos Naje Lebn”, w której pełnił funkcję sekretarza redakcji (1944–1945). Był korespondentem gazet „Davar” wydawanej Tel Awiwie i „Morgn-zhurnal” z Nowego Jorku. W 1946 wyjechał do Francji, gdzie w latach 1947–1948 był sekretarzem redakcji miesięcznika „Kiem” w Paryżu.