Pora rostkowa centralna, o szerokości do 1–1,5 μm, Podstawki 16–24 × 7–9,5 µm, maczugowate, 4- zarodnikowe. Cheilocystydy 17–31 × 7–12 µm, w kształcie kręgli, z szyjką 5 × 2,5 μm i główką o szerokości 3,5–6,5 µm. Pleurocystyd brak. Pileocystydy 24–45 × 6,5–10,5 μm, w kształcie kręgli, węższe niż cheilocystydy, z szyjką do 15,0 × 2,5 μm i główką o szerokości 3,5–6,5 μm szerokości, rzadkie. Kaulocystydy głównie w kształcie kręgli, 15,5–38 × 7–18 µm, szyjką do 7 × 2,5 μm, główką o szerokości 4–7,5 μm, z domieszką elementów kulistych i maczugowatych do 17 × 12,0 μm, na szczycie trzonu czasami występują także rozproszone włoski o wymiarach do 100 × 2,5–5 μm. Sprzążki obecne. Gatunki podobne Stożkówka wielkogłowa od innych stożkówek różni się głównie dość małymi, cienkościennymi zarodnikami i dość dużymi główkami cystyd. Podobna makroskopowo stożkówka czerwcowa (Conocybe juniana) ma mniejsze owocniki, większe, ciemniejsze i grubościenne zarodniki oraz kaulocystydy z dużo większymi główkami.
Występowanie i siedlisko W Polsce do 2003 roku podano tylko jedno stanowisko, ale w późniejszych latach podano wiele nowych. W internetowym atlasie grzybów znajduje się na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje na glebie w lasach liściastych, od lata do jesieni.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Mykobiota Polski