Genitalia samca wyróżniają się na tle rodzaju dość wklęśle ściętym prostegium i nie stykającymi się ze sobą, wąsko odseparowanymi okienkami.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po niższe położenia w górach. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na nostrzykach. Podawane są z nostrzyków białego, żółtego, wyniosłego i ząbkowanego. Endofagiczne larwy drążą chodniki o długości od 5 do 7 cm w rdzeniu szyjki korzeniowej i całej długości łodygi, głównie jednak w nasadowej części pędu. W jednym chodniku spotyka się do pięciu larw. Ich żerowanie nie powoduje powstawania wyrośli, ale prowadzić może do silnego zielenienia się kwiatów. Przepoczwarczenie również ma miejsce wewnątrz pędu. Postacie dorosłe opuszczają poczwarki pod koniec sierpnia i we wrześniu. Zimują w glebie. Na drugi rok aktywne są zwykle od maja do października.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Serbii oraz europejskiej