Don Juan odrzuca propozycję de Lorki przyjęcia wysokiego stanowiska w flocie wojennej, mówiąc że księciu chodzi o własne korzyści, a nie dobro kraju. Królowa zaczyna się przekonywać do Don Juana, który kryje się z uczuciem do niej, by pozostać całkowicie lojalnym dworzaninem. Ten dylemat go trawi na jednej z lekcji, co dostrzega Doña Elena, siostra jednego z studentów. Nocą zwierza się Don Juanowi, że musi w ramach sojuszu Hiszpanii z Włochami poślubić hrabię d’Orsiniego. Zastaje ich hrabia mylnie wierząc, że to kolejny romans Hiszpana. Królowa początkowo jest wściekła, ale nadworny karzeł Don Sebastian przekonuje ją o niewinności Don Juana. Innego jest zdania jest król, który żąda dożywotniego wygnania Don Juana do Nowego Świata.
Ukrywający się u oberżysty Don Juan odkrywa u kapitana Alvareza pierścień de Polana i ujawnia zdradziecki plan de Lorki w pałacu królewskim. De Lorca ujawnia swoje zamiary i rozkazuje uwięzić królową, podporządkowuje sobie króla, a Don Juana więzi w tej samej fortecy co torturowanego de Polana. Z pomocą Lopeza i Leporella, oczekujący na karę śmierci Don Juan uwalnia się i ratuje de Polana z rąk Alvareza. Potem, wspólnie ze studentami i Don Sebastianem, udaremniają plany puczu, a Don Juan zabija de Lorcę w walce na rapiery.